ผมว่าเป็นบทความที่ให้ความรู้ผมหลายประการ และผมเห็นด้วยกับผู้เขียนในหลายประเด็นมากๆ แต่มีอยู่ 5 ข้อที่ผู้เขียนเสนอมาแล้วผมเห็นแตกต่างดังนี้ครับ 

“4.มาตรา 112 ที่แยกออกจากความคุ้มครองพระมหากษัตริย์ พระราชินี องค์รัชทายาท หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ออกไปจาก พลเมืองทั่วไปนี้ จึงไม่ใช่เพราะท่านเป็น เจ้าแต่เพราะท่านเป็น ประมุข ของราชอาณาจักรหรือ ประมุขของการปกครองในระบอบประชาธิปไตยของบ้านเราครับ อย่าบิดเบือนว่าเพราะเป็น เจ้าจึงได้สิทธินี้ “

ผมค่อนข้างมั่นใจว่า นิติราษฎร์พูดชัดเจนในทำนองเดียวกันว่า พระมหากษัตริย์ ได้รับการคำครองเพราะตำแหน่งความรับผิดชอบในฐานะประมุขแห่งรัฐครับ

—-

“5.ไม่เพียงแต่จะ ลดชั้นขององค์พระมหากษัตริย์ ข้อเสนอ ของพวกเขายังจะ ลอยแพพระราชินี รัชทายาท และผู้สำเร็จราชการ ออกจากความคุ้มครองเดิมที่มีด้วย? “

ข้อเสนอของนิติราษฎร์ไม่ได้ลอยแพ แต่ปรับอัตราโทษให้แตกต่างกัน โดยให้ของพระมหากษัตริย์สูงที่สุด จากนั้น พระราชินี รัชทายาท และผู้สำเร็จราชการ ก็มีอัตราโทษลดหลั่นกันลงมา

—-

“7.เช่นเดียวกันกับการ แกล้งโง่ทำเป็น แยกไม่ออกระหว่างการวิพากษ์วิจารณ์ หรือติชมอย่างบริสุทธิ์ใจ กับการดูหมิ่น หมิ่นประมาท และแสดงความอาฆาตมาดร้าย จึงกล่าวหาว่า ม.112 เขียนไว้คลุมเครือ ทั้งๆ ที่ในทางกฎหมาย ถ้อยคำเหล่านี้มีความหมายที่สมบูรณ์อยู่ในตัวเองอยู่แล้ว และเปิดโอกาสให้มีการ วิพากษ์วิจารณ์ หรือติชมด้วยความบริสุทธิ์ใจได้อยู่แล้ว ห้ามเพียงดูหมิ่น หมิ่นประมาท หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายเท่านั้น ซึ่งในชั้นศาล ย่อมต้องจำแนกแยกแยะก่อนพิพากษาอยู่แล้วว่า พฤติกรรมความผิดที่กระทำอยู่ในข่ายใด “

เห็นด้วยว่า ในคำที่พูดหมิ่นหรือไม่มันชัดเจนในตัวของมันเองอยู่แล้วครับ แต่การมีหลักเกณฑ์ที่ชัดกว่านี้ ทำให้ ตำรวจ และอัยการ มีเกณฑ์มากขึ้นที่จะต้องทำให้ครบเพื่อยืนฟ้อง … ซึ่งโยงกับประเด็นถัดไปที่บอกว่าปัญหามันอยู่ที่ตำรวจเลว อัยการเลว ส่งฟ้องทั้งๆที่มูลไม่มี และใช้เป็นเครื่องมือทางการเมือง

ผมยังยืนยันว่าประเด็นนี้สำคัญมาก ในการป้องกันการใช้กฎหมายเป็นเครื่องมือทางการเมือง

—-

“8.ไม่มีเหตุอันใดที่จะต้องปรับลดอัตราโทษต่ำสุดลงมา เพราะโทษไม่ว่าสูงหรือต่ำ หากคนมิได้กระทำความผิด ย่อมมิต้อง รับโทษ หรือหากกระทำความผิด ศาลก็ใช้ดุลพินิจ พิจารณา จากพฤติการณ์ในคดีก่อนที่จะชี้โทษผ่านคำพิพากษาอยู่แล้ว การตั้งโทษระดับนี้ไว้ ก็เพื่อให้ความคุ้มครองนี้ เหนือกว่าประมุขรัฐอื่น และปรามผู้ที่คิดจะละเมิดกฎหมายข้อนี้ ให้มีสติ ไตร่ตรองให้รอบคอบ นับเป็นผลดีต่อสังคมมิใช่หรือ “

ถ้าใช้เหตุผลแบบนี้ ก็ไม่มีเหตุอันใดที่จะไม่ลดอัตราโทษเช่นกัน

จากฝั่งนิติราษฎร์และผู้สนับสนุนการปรับเปลี่ยนกฎหมายบอกว่า กฎหมายไม่ได้เปิดโอกาสให้ศาลใช้ดุลยพินิจพิจารณาอัตราโทษให้ลดหลั่นกันลงไป เช่น คนที่ปากพล่อย กับคนที่พูดแบบมีจุดประสงค์ต่อรัฐ ถูกลงโทษในอัตราเดียวกัน คือ อย่างต่ำ 5 ปี ซึ่งทำให้คนปากพล่อยโดนลงโทษหนักกว่าคดีประเภทอื่นๆที่ร้ายแรงกว่า ส่งผลต่อชีวิตคนมากกว่าอีกครับ

ฉะนั้น จริงๆแล้วการปรับอัตราโทษยังจะมีผลดีเสียกว่า กับกรณีที่ควรจะเป็นโทษสถานเบา

—-
ในข้อ 9 เห็นด้วยมากว่า “ฉะนั้นถ้าตำรวจไม่เลว อัยการไม่ชั่ว ไม่ตกเป็นเครื่องมือของใครโดยพร้อมเพรียงกัน การกลั่นแกล้งก็เกิดขึ้นมิได้ เรื่องที่ไม่มีน้ำหนักควรฟ้อง ย่อมไม่ถูกส่งไปยังศาล ส่วนเรื่องใดถูกส่งมายังศาล ก็มีกระบวนการไต่สวน ที่เปิดโอกาสให้ผู้ถูกกล่าวหาต่อสู้ในชั้นศาลได้อย่างเต็มที่ การกล่าวหาว่าเป็นเครื่องมือในการกลั่นแกล้งกันนี้ ย่อมเป็นการกล่าวหา ศาลอย่างชัดเจนแน่นอน”

แต่เมืองไทย ตำรวจเลว อัยการชั่ว และตกเป็นเครื่องมือของผู้มีอำนาจมาก กฎหมายจึงควรจะต้องคุ้มครองประชาชนด้วยการที่ทำให้หลักเกณฑ์มันชัดเจนครับ

เพราะว่า ถึงไม่ผิดจริง แต่เมื่อถูกส่งฟ้อง จะถูกขังคุกเอาไว้ไม่ให้ประกันตัว จนกว่าคดีจะพิจารณา ถามว่า ใครจะรับผิดชอบช่วงเวลาที่เสียไปตรงนั้น

—-
ในส่วนที่เหลือผมเห็นด้วยครับ

Small is Beautiful: Economics as if people mattered – E.F. Schumacher 1973.

Here’s an excerpt:

A San Francisco cable car holds 60 people. This blog was viewed about 3,100 times in 2011. If it were a cable car, it would take about 52 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

แม้ว่าคลื่นยักษ์จะเพิ่งมีให้เห็นเด่นชัดตอนนี้ แต่ว่าปัญหาที่เกี่ยวข้องกับชายฝั่งภาคใต้ฝั่งตะวันออกนั้นมีมานานแล้ว ซึ่งก็คือปัญหาชายฝั่งถูกกัดเซาะของชายฝั่ง ที่เกิดขึ้นจากทั้งปัจจัยในธรรมชาติ คือ คลื่นลม ร่วมกับผลจากการกระทำของมนุษย์เราที่ทำลายแนวปะการัง (ซึ่งเป็นผลต่อเนื่องมาจากการประมงและเรื่องคุณภาพน้ำ) และป่าชายเลน (จากการใช้พื้นที่สำหรับอุตสาหกรรมและนากุ้ง) ที่จะช่วยลดแรงของคลื่นที่จะซัดเข้าหาฝั่ง

คุณประสาท มีแต้ม เคยเขียนบทความลงในผู้จัดการเมื่อเดือนมิถุนายน 2554 ไถ่ถามถึงพรรคการเมืองว่าพรรคใดบ้างจะมีนโยบายแก้ปัญหานี้ พร้อมทั้งชี้ให้เป็นประเด็นว่า การสร้างโครงสร้างถาวรขึ้นบริเวณชายฝั่งแบบไม่ดูธรรมชาติของการไหลของน้ำนั้น สร้างปัญหาการกัดเซาะอย่างยิ่ง ซึ่งคุณประสาทชี้ประเด็นว่า รัฐบาลและผู้รับผิดชอบไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้เพื่อผลานงบเล่นกันแน่ (http://www.manager.co.th/daily/ViewNews.aspx?NewsID=9540000068519) ตรงนี้ก็คงแสดงความเห็นกันได้ยากนะครับ แต่อย่างน้อยสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ณ ขณะนี้ และข่าวต่างๆก็ทำให้เห็นว่า ไม่น่าจะมีความใส่ใจจริงจังในการแก้ปัญหานี้ตั้งแต่ต้นสักเท่าไหร่

ต่อมาผมลองค้นหาต่อไปจึงพบจากหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ (http://mgr.manager.co.th/asp-bin/PrintNews.aspx?NewsID=9540000160630) ว่า ออกข่าวว่า เทศบาลนครสงขลา ได้รับความอนุเคราะห์จากบริษัทโปลีเทคโนโลยีจำกัด ที่ช่วยนำทีมวิศวกรจากประเทศนอร์เวย์มาลงพื้นที่ชายฝั่งหาดชลาทัศน์ เพื่อดูความเป็นไปได้ของการสร้างเขื่อนแบบต่างๆที่ใช้ป้องกันการกัดเซาะของชายฝั่งได้ ซึ่งจากข่าว ระบุว่า เขื่อนเหล่านี้สามารถป้องกันการกัดเซาะได้ 100%

ตรงนี้มีประเด็นอยู่ว่า การสร้างเขื่อนนี้ คณะผู้สร้างมีการศึกษาหรือเข้าใจระบบการไหลเวียนของน้ำบริเวณชายฝั่งมากน้อยเพียงใด และการสร้างเขื่อนในบริเวณนี้จะมีผลกระทบต่อชายฝั่งบริเวณอื่นและระบบนิเวศน์ในบริเวณนี้หรือไม่อย่างไร จากบทความของคุณประสาทที่อ้างถึงข้างต้นชี้ให้เห็นว่า การสร้างโครงสร้างถาวรโดยขาดความเข้าใจเรื่องระบบการไหลเวียนของน้ำในพื้นที่อาจจะทำให้ปัญหานั้นแย่ลงกว่าเดิมก็ได้ นอกจากนี้ผลกระทบในแง่ระบบนิเวศน์ก็อาจจะต้องดูให้ชัดเจนเช่นกัน

เรื่องนี้มีประเด็นน่าสนใจยิ่งขึ้นเมื่อผมพบว่า มี 4-5 ปีก่อน ( มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ได้มีการทำวิจัยในปัญหานี้ และได้นำเสนอทางแก้ โดยการสร้างปะการังเทียม ที่มีโครงสร้างลักษณะที่ลดแรงคลื่นได้ 60-70% ในขณะเดียวกันก็สามารถเป็นปะการังเทียมที่จะช่วยฟื้นฟูปะการังในพื้นที่ได้ด้วย (http://www.smart-project.org/main.html) โครงการดังกล่าวผ่านการวิจัยเชิงวิทยาศาสตร์ รวมถึงทำประชาพิจารณ์ในพื้นที่หาดสมิหลา อันจะเป็นพื้นที่ทดลอง อย่างไรก็ดี นายอุทิศ ชูช่วย นายกเทศมนตรีเทศบาลนครสงขลาในสมัยนั้น เห็นประโยบน์ในหลักการ ว่านอกจากจะส่งผลดีต่อเรื่องการกัดเซาะชายฝั่ง ยังเป้นแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำอีกด้วย แต่ให้ความเห็นว่าเรื่องงบประมาณจะต้องพิจารณาก่อน

ต่อมาในเดือนมีนาคม 2553 หนังสือพิมพ์ผู้จัดการได้นำเสนอความคืบหน้าของโครงการนี้ (http://www.manager.co.th/Campus/ViewNews.aspx?NewsID=9530000032062) ว่าได้ผ่านมาถึงเฟส 3 แล้วโดยก่อนหน้านี้ในเฟสหนึ่งได้ทำการศึกษาปัญหาบริเวณหาดขลาทัศน์ (ซึ่งเป็นพื้นที่เดียวกันกับที่จะมีโครงการสร้างเขื่อนข้างต้น) แล้วใช้ข้อมูลในการทำแบบจำลองทางคณิตศาสตร์​ ออกแบบปะการัง และสร้างห้องทดลองเพื่อทำการทดสอบ ต่อมาได้ขยายผลไปยังบริเวณจังหวัดระยองและจันทบุรีภายใต้การสนับสนุนของกรมทรัพยากรธรณี ต่อมาในเฟสที่ 3 นี้เอง ที่จะเริ่มมีการสร้างปะการังเทียมนี้และทดลองจริงในเขตจังหวัดเพชรบุรี โดยวางในพื้นที่สาธิต ณ อุทยานสิ่งแวดล้อมนานาชาติสิรินธร ผู้วิจัยยังได้ให้ข้อสังเกตถึงการประยุกต์ใช้ในพื้นที่ภาคใต้ตอนล่างอย่างจังหวัดสงขลาว่า จะต้องสำรวจข้อมูลเฉพาะพื้นที่ทั้งในเชิงภูมิศาสตร์ ธรณีวิทยา นิเวศน์วิทยา และเชิงสังคมให้รอบคอบ เพื่อจะได้ปรับให้้เหมาะกับพื้นที่นั้นอีกด้วย นอกจากนี้ ยังมีการเสนอให้มีการทำแผนแม่บทระยะยาวป้องกันแก้ไขการกัดเซาะชายฝั่งอย่างเร่งด่วนอีกด้วย ให้เหมาะกับแต่ลักษณะทางธรรมชาติและทางสังคมของแต่ละพื้นที่

ข้อมูลที่ได้ค้นพบในเวลาไม่ถึง 4 ชั่วโมงที่ได้เขียนให้อ่านข้างต้นนี้ แสดงให้เห้นว่า จริงๆแล้วในนักวิชาการในประเทศไทยก้ได้ทำการศึกษาและตื่นตัวกับปัญหานี้ไม่น้อย มีการศึกษาและร่วมมือกันอย่างเป็นระบบกับหน่วยงานของรัฐอยู่ก่อนแล้ว เพื่อให้รอบคอบและสร้างผลกระทบทางลบทั้งในเชิงนิเวศน์และสังคมให้น้อยที่สุด และสร้างประโยชน์แก่ชุมชนในบริเวณนั้นให้มากที่สุด หากได้มีการประยุกต์ใช้ความรู้เหล่านี้อย่างจริงจัง อีกทั้งมีแผนแม่บทที่ครอบคลุมจังหวัดที่มีปัญหาบริเวณชายฝั่งตะวันออกของภาคใต้ ก็จะทำให้การแก้ปัญหาเป็นระบบและมีประสิทธิภาพมากที่สุด

ความเห็นส่วนตัวของผมเห็นว่า เทศบาลนครสงขลา ควรจะคิดเรื่องนี้ให้รอบคอบ ปรึกษากับทางมหาวิทยาลัยที่มีการศึกษาเรื่องนี้อยู่ก่อนแล้ว หรืออย่างน้อยก็ประสานให้ทั้งทางทีมวิจัย Smart Project ได้ทำงานร่วมกับวิศวกรจากนอรเวย์ก้น่าจะดีกว่า เพราะว่าเรื่องเขื่อนนี่ถ้าทำอย่างไม่รอบคอบผลกระทบเชิงนิเวศน์และเชิงสังคมจะกว้างใหญ่ในแบบที่ประเมินได้ยากทีเดียว

อีกคววามเห็นหนึ่ง อาจจะเป็นคำถามมากกว่า ก็คือว่า เพราะเหตุใดเทศบาลนครสงขลาซึ่งมีส่วนร่วมกับโครงการ Smart Project ด้วย ถึงไม่ประสานกับม.อ. และหาทางทำให้งานวิจัยข้างต้นได้ถูกใช้ในพื้นที่นี้จริงๆ ทั้งๆที่จุดเริ่มของงานวิจัยก็คือพื้นที่นี้นี่เอง ซึ่งจังหวะนี้เป็นจังหวะที่เหมาะมากที่จะริเริ่มให้มีการวางแผนแม่บทและดำเนินการแก้ไขปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งอย่างจริงจัง เพราะปัญหามันเริ่มรุนแรงมากขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ และสื่อเองก้ให้ความสนใจ …

ถ้ามองในแง่ดีก็คือ อาจจะไม่รู้ หรือคุยกันแล้วและได้ความเห็นสนับสนุนจากทีมวิจัยว่าถ้าเกิดเร่งด่วนก็ทำไปเถอะ แต่ถ้ามองในแง่ร้าย ก็คงจะมองได้ว่า แทนที่เทศบาลนครสงขลาจะใช้โอกาสนี้แก้ปัญหาระยะยาว กลับใช้โอกาสนี้ในการสร้างโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่เพื่อหาประโยชน์ใส่ตัวมากกว่าประโยชน์ส่วนรวมเสียแล้ว … ฉะนั้นหากเป็นในแง่ดีก็หวังว่าหากท่านผู้มีอำนาจตัดสินใจได้เห็นบทความนี้ผ่านตา ท่านจะลองติดต่อไปทาง มอ. เพื่อปรึกษานักวิจัยในทีมดังกล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้เพื่อการแก้ปัญหาที่ยั่งยืนต่อไป

ด้วยพระมหากรุณาธิคุณที่ไม่เลือกที่รักมักที่ชังประชาชนของพระองค์ไม่ว่าจะเป็นคนกลุ่มใดศาสนาใดก็ตาม ทำให้ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม คนต่างศาสนาอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุข ผมจำไม่ได้แม้สักครั้งที่ได้ยินว่าท่านมีพระราชดำรัสหรือพระราชปรารภใดๆที่แสดงถึงการเลือกที่รักมักที่ชังเลยแม้แต่ครั้งเดียว มีเพียงการชี้ให้เห็น ให้เข้าใจหลักการ เข้าใจเหตุผลว่า ถ้าทำสิ่งนี้จะเกิดสิ่งนี้ ถ้าทำสิ่งนี้จะเกิดสิ่งนี้ ฉะนั้นเราควรเลือกทำเหตุปัจจัยที่ดีเพื่อให้ได้ผลที่ดี และผลที่ว่านี้ก็มีเพียงเพื่อประโยชน์สุขของมหาชนชาวสยามโดยแท้จริง

ในปัจจุบัน สืบเนื่องจากปัญหาการเมืองในรอบหลายปีที่ผ่านมา ส่งผลให้คนไทยมีความแตกต่างกันไม่ใช่ในเชิงชาติพันธุ์ ศาสนาแต่เพียงอย่างเดียว แต่แตกต่างกันในเชิงแนวคิดทางการเมืองอีกด้วย ไม่ว่าจะด้วยการปลุกปั้น หรือมีความเชื่อมั่นศรัทธาในอุดมการณ์อื่นนอกเหนือจากระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข บ้างมิใช่แค่แสดงความเห็นแตกต่างทางการเมืองเท่านั้น แต่ยังมีการผลิตถ้อยคำที่สร้างความเกลียดชัง ลดคุณค่าความเป็นมนุษย์ (Hate Speech) ใส่ราชวงศ์ และพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผ่านเว็บไซต์และสื่อต่างๆอีกด้วย ซึ่งในขณะเดียวกันฝั่งที่ีรักในหลวงเองก็ผลิต Hate speech อีกชุดหนึ่งเพื่อต่อสู้ปกป้องในหลวง พร้อมทั้งโจมตีผู้ที่มีอุดมการณ์ทางการเมืองอื่น โดยคิดว่าจะเป็นการล้มล้างราชวงศ์อีกด้วย

ผมเป็นคนหนึ่งที่มีอุดมการณ์ทางการเมืองแบบที่ศรัทธาในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ทั้งนีเพราะระบอบประชาธิปไตยเป็นระบอบที่โดยหลักการแล้วเปิดโอการให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการกำหนดทิศทางและบริหารประเทศผ่านระบบตัวแทน และยังมีระบบถ่วงดุลย์อำนาจ และตรวจสอบเพื่อให้ระบบดำเนินไปอย่างรัดกุม แม้ว่าในปัจจุบัน 79 ปี หลังจากการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง ประชาธิปไตยในประเทศไทยจะยังไม่แข็งแรง มีรัฐประหารบ่อยครั้ง แต่เราก็ค่อยๆเรียนรู้ร่วมกันทั้งสังคมไปสู่จุดที่ควรจะเป็น ซึ่งย่อมผ่านทั้งจุดที่ดีและไม่ดีเป็นธรรมดา

ผมเห็นว่าพระมหากษัตริย์ควรเป็นประมุขด้วยเนื่องจากปัจจัยเชิงวัฒนธรรมของไทยผูกโยงกับสถาบันกษัตริย์อยู่มาก โดยเฉพาะหลังจากเรามีกระบวนการสร้างความเป็นชาติในแบบต่างๆและมีการปลูกฝังความศรัทธาในสถาบันลงไปด้วย ประกอบกับการที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงงานอย่างหนักเพื่อประชาชนชาวไทย ยิ่งเป็นปัจจัยสำคัญยิ่งยวดที่ทำให้ในแง่จิตใจแล้วพระมหากษัตริย์เป็นศูนย์รวมจิตใจและเป็นแบบอย่างทางศีลธรรม ฉะนั้นการล้มล้างสถาบันย่อมส่งผลกระทบโดยตรงต่อสังคมไทยอย่างมาก

อีกเหตุผลหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กันก็คือ ผมเชื่อว่าในวงกษัตริย์ทั่วโลกที่เหลืออยู่ในไม่กี่ประเทศ เป็นวงสังคมที่มีจารีต มีมาตรฐานในเชิงศีลธรรมควบคุมอยู่นอกเหนือจากกฎหมายที่พระมหากษัตริย์เองก็ทรงอยู่ภายใต้กฎหมายเช่นเดียวกับประชาชน สิ่งนี้แยกออกจากมาตรฐานทางศีลธรรมในหมู่นักการเมืองที่นับวันก็จะน้อยลงทุกๆวัน ด้วยจารีตในวงกษัตริย์นี่เองที่ทำให้สถาบันกษัตริย์เป็นอีกสถาบันหนึ่งที่มีความแตกต่างจากสถาบันการเมืองตามกลไกประชาธิปไตยที่มีนักการเมืองเป็นผู้เล่นที่ในหลายโอกาสทำหน้าที่ไกล่เกลี่ยความขัดแย้งที่เกิดขึ้นภายในประเทศ สำหรับสถาบันกษัตริย์ในประเทศไทยใเองนหลายโอกาสก็ทำหน้าที่เป็นผู้ไกล่เกลี่ยทางการเมืองช่วยให้การเมืองในประเทศไม่รุนแรงเท่ากับวิกฤตการเมืองในประเทศอื่นๆ

ถึงแม้ผมจะรักในหลวงและมีจุดยืนทางการเมืองแบบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข แต่ผมก็พยายามเรียนรู้ที่จะยอมรับความเห็นทางการเมืองอื่นๆเช่นกัน แม้ว่าในแว่บแรกมันจะดูเหมือนว่าเป็นภัยต่อกษัตริย์ก็ตาม อย่างเช่น ข้อเสนอของกลุ่มนิติราษฎร์ ที่พอได้ฟังจริงๆก็พบว่ามีสาระที่ควรพิจารณาไม่น้อย หรือแม้กระทั่งเหล่าเสื้อแดงที่มีแนวคิดเรื่องระบบสาธารณรัฐ ตราบใดที่พวกเขาแสดงความคิดเห็นตามสิทธิ์ที่มี และผลักดันแนวคิดของพวกเขาผ่านระบบที่มีอยู่ ผมก็ยังคิดว่ามันเป็ฯสิ่งที่ผมควรจะเรียนรู้ที่จะเปิดใจและรับฟัง

ทำไมเราถึงต้องเรียนรู้ ? ทำไมเรากำจัดคนที่เห็นต่างจากนี้ไปเลยไม่ได้ ? นั่นเป็นเพราะไม่มีใครสามารถไปบังคับให้ใครคิดหรือไม่คิดอะไรได้ การบังคับไม่ให้คนพูดสิ่งที่ไม่ถูกใจเราหรือเห็นไม่ตรงกับเราไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหาแต่กลับสร้างปัญหาให้มากขึ้นไปอีก เพราะจะกลายเป็นการกดทับและสุดท้ายก็ระเบิดออกมา สถานการณ์ปัจจุบันส่วนหนึ่งเป็นผลจากการกดทับดังกล่าว พี่ชายคนหนึ่งของผมเชื่อว่า ถ้าเกิดเรามีพื้นที่ให้คนเหล่านี้ได้พูดออกมา มีการรับฟัง ทำความเข้าใจ ถ้าเขาเข้าใจผิดก็แสดงข้อมูลให้เข้าใจถูก ถ้าเขาพูดถูกก็ควรนำความเห็นเขาไปปรับใช้ ปัญหาการเมืองที่เป็นอยู่อาจจะน้อยลงกว่านี้

ถึงกระนั้น ผมเองก็ทราบว่า มีคนอีกหลายๆกลุ่มที่ไม่ได้ต้องการแสดงความเห็นทางการเมือง แต่ใช้ Hate Speech ในการปลุกปั้นมวลชนให้เต็มไปด้วยความเกลียดชัง สิ่งนี้ผมไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นจากฝั่งที่เอาเจ้าหรือไม่เอาเจ้าก็ตาม

ผมประมวลเอาจากพระราชดำรัสเนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาปีหนึ่งช่วงที่ พ.ต.ท. ทักษิณยังเป็นนายกฯ และเข้าใจว่า กระทั่งพระเจ้าอยู่หัวเองก็ไม่ได้ต้องการไปบอกให้คนที่ไม่พอใจพระองค์หยุดพูด ถ้าเกิดคนเหล่านั้นพูดถูกต้อง พระองค์เองก็ยินดีแก้ไข แต่ถ้าไม่หรือกล่าวหากัน คนเหล่านั้นก็มีปัญหาเอง สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงพระทัยที่เปิดกว้าง และความเมตตาที่พระองค์ทรงมีต่อพสกนิกรทุกหมู่เหล่าอย่างแท้จริง

เมื่อก่อนเราอาจจะสามารถจัดการกับความแตกต่างเชิงชาติพันธุ์และศาสนาได้ ผมคิดว่าวันนี้เราจะต้องยกระดับการยอมรับความแตกต่างให้สูงขึ้นไปอีก คือ การยอมรับความแตกต่างทางการเมืองซึ่งกันและกัน พร้อมทั้งเรียนรู้จากพระองค์ในเรื่องความเมตตาและการเปิดใจรับฟังซึ่งกันและกัน เราต้องเรียนรู้ที่จะเมตตาต่อคนที่แม้จะมีความเห็นต่างจากเรา ไม่ได้รักพระเจ้าอยู่หัวเหมือนที่เรารัก ผมเชื่อมันว่าพระเจ้าอยู่หัวไม่ได้เข้าข้างฝ่ายใดเลยและรักประชาชนทุกๆคนทุกๆฝ่ายเท่าๆกัน เป็นเหมือนมหาพรหมแห่งสยามประเทศ

พวกเราเองก็ควรจะเรียนรู้หลักพรหมวิหารสี่เช่นท่าน คือ มีความเมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา เมตตาคือ มีความรักและปรารถนาดีต่อเพื่อนมนุษย์ทุกคนไม่เลือกสี เลือกเผ่าพันธุ์ กรุณาคือ อยากเห็นคนเป็นทุกข์หายจากทุกข์ มุทิตา คือ ถ้าเขาได้ดีเราดีใจด้วย อุเบกขาคือ หากเขาทำผิดและต้องได้รับโทษเราก็ควรจะวางเฉยให้เขาได้รับโทษตามระบบกติกาที่ควรจะเป็นเพื่อให้สังคมดำเนินไปได้และเขาได้เรียนรู้

มาถึงจุดนี้ผมอยากเรียกร้องให้ทุกคนที่รักในหลวง รักประชาชนทุกหมู่เหล่าเหมือนที่ท่านรัก ใช้เมตตา กรุณาเป็นฐานในการเข้าใจคนที่มีความเห็นทางการเมืองหรือมีคนที่รักที่ชอบต่างจากเรา ตอบโต้กันด้วยใจที่ปรารถนาดี เสาะหาว่าเขามีความทุกข์อะไรถึงทำให้เขาขัดข้องใจกายอย่างนี้ และช่วยทำให้เขาหายขัดข้องใจขัดข้องกาย หากเขาทำผิด ในกรณี Hate speech หรือ ปลุกปั้นคนให้เกลียดกันทำร้ายกัน ก็ต้องถูกดำเนินตามกฎหมายอย่างเป็นธรรมเสมอหน้ากัน

ด้วยพรหมวิหารสี่นี่เองที่จะทำให้เรามองสถานการณ์ต่างๆได้อย่างเป็นกลาง และทำให้ความโกรธเกลียดไม่มาปิดกั้นหรือบิดเบือนข้อมูลข่าวสารที่อาจจะเป็นประโยชน์ในการเข้าใจสถานการณ์ต่างๆ หรือทำให้เราตัดสินคนอื่นไปก่อนที่เราจะรู้จริงๆว่าเกิดอะไรขึ้น หรือในกรณีผู้ที่ถูกดำเนินคดี (เช่นคดีอากง) เราจะได้ยังเปิดหูเปิดใจรับฟังข้อเท็จจริงต่างๆจนกว่าคดีจะถึงที่สุด

ในท้ายที่สุดนี้ ผมขอให้ทุกๆคนที่รักพระเจ้าอยู่หัว มิเพียงแต่บอกว่ารัก รู้สึกรัก หรือทำตามดีตามพระเจ้าอยู่หัว แต่ยกระดับไปสู่การเรียนรู้ที่จะคิดและมองโลกอย่างพระองค์ สิ่งที่ทำให้พระพุทธศาสนาคงอยู่จนปัจจุบันมิใช่เพียงความรักและศรัทธาในพระพุทธเจ้า แต่เป็นการเรียนรู้คำสอน และในท้ายที่สุดคือเรียนรู้ที่จะมองโลกตามแนวทางของพระพุทธเจ้า เช่นเดียวกัน การที่เราจะทำให้พระนามของพระองค์เลื่องระบือไปอีกนานแสนนาน และทำให้ประเทศชาติที่พระองค์ทุ่มกำลังพระวรกายให้ดำรงอยู่อย่างสันติสุขและทุกๆคนมีอยู่มีกิน และพัฒนายิ่งๆขึ้นไปได้ ก็อยู่ที่พวกเราทุกคนที่รักและศรัทธาพระองค์ได้ทำและเรียนรู้ที่จะคิดและมองโลกอย่างพระองค์นั่นเอง

เคยได้ยินมานานแล้วว่า คนเราควรมีช่วงเวลาในหนึ่งวันเพื่ออยู่กับตัวเองบ้าง แต่ผมไม่ค่อยแน่ใจนักว่าเมื่อก่อนผมเข้าใจว่าอะไร

มาวันนี้ผมเข้าใจมากขึ้นว่า ตัวเราเองก็มีเรื่องต้องจัดการหลายเรื่องให้เป็นระบบ เพื่อให้การดำเนินชีวิตของเราเป็นไปอย่างมี “สติ” คือ รู้ถึงสภาวะปัจจุบัน ในทางธรรม เราอาจจะใช้ลมหายใจเป็นฐานของสติให้เราพิจารณาความเป็นไปของร่างกายของเราได้ แต่ในทางโลกที่ “เรา” นั้นมีอะไรติดสอยห้อยตามมามากมาย เช่น ทรัพย์สิน เงินทอง หน้าที่การงาน ภาระ ฯลฯ มันจำเป็นต้องมีเครื่องมืออื่นๆมาช่วยให้เรารู้ถึงสภาวะปัจจุบันของสิ่งเหล่าน้ีด้วยเช่นกัน

พี่ลุ่ย ช่วย copy ไฟล์ excel ที่เขาใช้ในการจัดการทรัพย์สินของเขามาให้ผมใช้บ้าง เป็นตารางท่ีเมื่อเราใส่รายรับรายจ่ายแล้วมันจะทำนายได้ว่าในอีกกี่เดือนเราจะเหลือเงินเท่านี้ๆ ตอนนี้เมื่อถึงเดือนนี้จะช๊อตละนะ เป็นต้น

ผมนั่งใส่รายละเอียดอยู่พักใหญ่ พบว่า มันน่าตื่นเต้นมาก และมีหลายความรู้สึกผุดขึ้นมา แต่ที่แน่ๆคือ ทำให้รู้สึกได้ว่า สภาวะทางการเงินเราค่อนข้าง tight เหมือนกัน คือ ถ้าอยู่อย่างสมถะและประหยัดไม่น่ามีปัญหา แต่ถ้าใช้แบบไม่คิดล่ะเดือดร้อนได้แน่นอน เกิดความรู้สึกจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้อง track การใช้เงินของตัวเองอย่างละเอียดกว่านี้ ถ้าเราอยากจะทำให้การดำเนินชีวิตของเราเป็นระบบและปรับตัวหรือหาขอบเขตของการใช้เงินได้ทัน

มันน่าตกใจที่ ข้อมูลชุดนึงที่เกี่ยวกับเราจะทำให้ผมเกิดความรู้สึกตระหนักรู้และรู้สึกว่า “ฉัน ต้อง ทำ ทำอะไร สักอย่างแล้ววว” มิน่าเล่า ช่วงหนึ่งภาครัฐถึงส่งเสริมการทำบัญชี ซึ่งผมก็เชื่อว่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่ทำบัญชีในการบริหารจัดการทรัพย์สินของตนอย่างแน่นอน

ตอนนี้ทำให้คิดว่า เราอาจจะต้องลองดูทรัพยากรอื่นๆของเราเองบ้าง เช่น “เวลา” เป็นต้น ปกติก็บริหารเวลาแบบมวยวัดนะ แต่ถ้าใครมีวิธีการหรือข้อชี้แนะดีๆก็วานแบ่งปันกันครับ ในเรื่องจิตใจ ผมคิดว่านั่งสมาธิช่วยได้มาก เพราะมันมักจะมีเรื่องราวที่ติดค้างหรือยังประมวลผลไม่เสร็จแต่เราอาจจะลืมไปแล้วก็ได้โผล่เข้ามาในหัวระหว่างนั่งตลอด ซึ่งมันก็ถือเป็นการช่วยเคลียร์ความคิดอะไรต่างๆที่ติดค้างจากสมองด้วย ทำให้สงบลงไปเยอะครับ

จะว่าไป ถ้าเรามองใน scale ใหญ่กว่านี้ เช่นระดับประเทศ มันน่าสนใจเหมือนกันว่า ประเทศไทยได้ทำการติดตามสถานการณ์ปัจจุบันของตัวเองมากขนาดไหน ในเรื่องใดบ้าง และ “รัฐ” ที่ทำหน้าที่บริหารจัดการประเทศ, “รัฐบาล” และ “นักการเมือง” ได้ เอาข้อมูลเหล่านี้มาพิจารณามากน้อยขนาดไหน หรือประชาชนส่วนใหญ่ได้รับรู้ข้อมูลเหล่านี้ และใช้ในการพิจารณาและตัดสินใจเลือกนโยบายพรรคการเมืองต่างๆขนาดไหน ผมลองคิดเล่นๆว่า ถ้าเกิดประชาชนทุกคนในฐานะเจ้าของประเทศ สามารถรู้สถานการณ์ความเป็นไปของประเทศในเรื่องต่างๆได้อย่างต่อเนื่อง ในแบบทีย่อยง่าย ในระยะยาวเขาน่าจะสามารถเป็นเจ้าของประเทศได้จริงๆผ่านการเลือกตัวแทนที่มีนโยบายที่สอดคล้องกับแนวทางที่เขาคิดว่าควรจะต้องเป็น …

เรื่องน้ำนี่อาจเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่อาจทำให้คนมองว่า คนไทย ไม่ได้มี “สติ” ในการนำพาประเทศมากนัก จึงนำมาซึ่งปัญหาจาก “คน” มากทีเดียว ซึ่งเมื่อบวกเข้าไปกับความร้ายแรงของสถานการณ์น้ำ ก็ทำให้ความเดือดร้อนมันเพิ่มขึ้นไปอีก

ในอีกแง่หนึ่ง เรื่องน้ำท่วมนี่เองก็เป็นจุดเริ่มชัดๆจุดแรกๆที่ทำให้เห็นสื่อที่ย่อยข้อมูลข่าวสารที่คนต้องรู้ ส่งไปให้ผู้คนจำนวนมากในแบบที่ง่ายต่อการเข้าใจและน่าสนใจ จริงๆแล้วแม้ก่อนช่วงเรื่องน้ำท่วม คณะกรรมการปฏิรูปประเทศไทย สายคุณหมอประเวศก็ได้ทำคลิปวีดีโอนำเสนอเรื่องความไม่เท่าเทียมกันในสังคมไทยและเผยแพร่อย่างมากมายผ่านเครือข่ายสังคมอย่างแพร่หลาย ปรากฎการณ์นี้อาจจะเป็นตัวบอกได้ว่า จริงๆคนก็เแสวงหาข้อมูลเหล่านี้เหมือนกัน แต่ไม่รู้จะหาที่ไหนอย่างไร

ควรจะมีการทำสื่อเพื่อให้การศึกษากับคนในประเทศให้เข้าใจสถานการณ์ความเป็นไปของประเทศ ที่มาจากงานวิชาการที่มีวิธีการวิจัยที่เป็นที่ยอมรับ แต่ย่อยให้เข้าใจง่ายและน่าสนใจให้มากกว่านี้ ให้เป็นระบบ ให้คนรู้จักและอยากเข้าถึง

ว่าแ้วตอนนี้ก่อนที่ผมจะฝันไปถึงโครงการเหล่านี้ที่ผมว่าน่าจะเป็นประโยชน์ ตอนนี้ก็คงจะต้องย้อนกลับมาดูตัวเอง มี”สติ” และดำเนินชีวิตต่อไปให้บรรลุหน้าที่ของตนเอง และใช้ทรัพยากรที่เหลือจากสิ่งเหล่านั้นมาคิดทำสิ่งที่ว่าไปข้างต้น ตอนนี้คงต้องใช้วลาสร้างความคุ้นเคยกับการตั้งใจจัดการตนเองสักหน่อย ถ้าเกิดเป็นเรื่องอื่น ที่ไม่ใช่เรื่องตัวเอง เช่น โปรเจคต่างๆที่ผมเคย หรือกำลังทำอยู่ ผมก็สามารถจัดการมันได้โอเคทีเดียว แต่พอเป็นเรื่องตัวเองนี่ค่อนข้างง่อยมาก แต่เชื่อว่าถ้าทำเป็นนิสัยน่าจะช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายและคล่องแคล่วขึ้นในการจัดการตัวเองครับ

คุณอภิสิทธิ์ กล่าวสรุปว่า ฝ่ายค้านใช้เกณฑ์ เพียง 2 เกณฑ์ในการประเมิน พล.ต.อ.ประชา คือ 1. ปฏิบัติตามกฎหมายและมีมาตรฐานในการปฏิบัติตามกฎหมายที่สูงกว่าคนธรรมดา 2. เป็นผู้นำในการนำพาประเทศไปสู่ความปรองดอง เนื่องด้วยประเทศจะไปสู่ความปรองดองได้ก็ด้วย ความจริง และความยุติธรรม ท่านสามารถฟังการอภิปรายสรุปของคุณอภิสิทธิ์ได้ที่นี่ครับ http://www.youtube.com/watch?v=nV3vmYVW3G8&feature=share

ผลการลงมตินั้น จากจำนวนผู้เข้าร่วมประชุม 481 คน มีคนเห็นด้วยกับญัตติ หมายถึง ไม่ไว้วางใจ 188 คน ไม่เห็นด้วยกับญัตติ หมายถึง ไว้วางใจ 273 คน งดออกเสียง 5 คน ไม่ลงคะแนน 15 คน http://www.youtube.com/watch?v=z9vOeN6uByM&feature=youtu.be

โดยส่วนตัวแล้วผมเห็นคล้อยตามผู้นำฝ่ายค้านว่า คนไทยต้องการคนดูแลสถานการณ์น้ำท่วมที่ดีกว่านี้ ผลงานมันชี้ชัดอยู่เรื่องการจัดการน้ำ และการจัดการความขัดแย้งระหว่างกลุ่มที่ต้องรับน้ำและกลุ่มที่แห้ง ว่าทำให้เกิดปัญหามากมาย ประเด็นการกระจายของบริจาค ฯลฯ

อย่างไรก็ดี ผมมองโลกในแง่ดีว่า เหล่า ส.ส.ที่ไว้วางใจ พล.ต.อ.ประชา นั้นอาจจะมีข้อมูลเบื้องลึกเบื้องหลังที่ผมไม่รู้และทำให้เขายังคงไว้วางใจให้พล.ต.อ.ประชายังคงทำงานต่อไป (ทั้งๆที่มันอาจจะเป็นเพียงเพราะมติพรรคบอกให้ลงแบบนั้นแบบนี้ ก็ต้องลงตามก็ตาม)

แง่ดีที่อาจจะมองได้อีกประการหนึ่งก็คือ การอภิปรายนั้นมีการถ่ายทอดสด รวมถึงเผยแพร่ผ่านสื่ออินเตอร์เน็ต ถึงแม้ว่ามติที่ออกมาจะเป็นอิทธิพลของพรรค ก็หวังว่าประชาชนที่รับสื่อจะได้ข้อมูลจากการอภิปราย และเก็บไว้สะสมร่วมกับข้อมูลอื่นๆที่กำลังจะตามมาตลอดสมัยการบริหารประเทศของรัฐบาลพรรคเพื่อไทย สำหรับตัดสินใจในการเลือกตั้งครั้งต่อไป

อาจจะต้องหวังว่าคนไทยจะไม่ลืมง่ายเหมือนเคย และใช้ข้อมูลในการตัดสินใจด้วย …​ มองโลกในแง่ดีอ่ะนะครับ